شاید به جراءت بتوان پردازش تصویر را مهمترین گام در مبحث رباتیک دانست. همان طور که می دانیم در رباتیک هدف ساخت رباتی است که بتواند شبیه انسان رفتار کرده و کارهای انسان را انجام دهد. برای آنکه یک ربات بتواند شبیه انسان رفتار کند باید ابتدا بتواند شبیه انسان ببیند و درک درستی از دنیای بیرون داشته باشد(بینائی ماشین).
هدف از بینائی ماشین این است که بینائی انسان در یک ماشین مدل شود. برای رسیدن به این منظور باید سیستمی طراحی شود که دارای ویژگی های زیر باشد:
1- سیستم دریافت تصویر(Camera)
2- فرم دهی تصویر(Image Formation) که همان مبحث Optic است.
3- شناسائی تصویر(Image Detection) که توسط سنسورهای تصویر نظیر CCD انجام می شود.
4- انتقال به سخت افزار و ذخیره سازی تصویر
5- پس از انتقال، احتیاج به دانش پردازش تصویر داریم که در 3 مرحله کلی می تواند انجام شود:
مرحله Low Level: یافتن لبه و نویز
مرحله Medium Level: یافتن شکل و انجام پردازش هائی نظیر segmentation, enhancement و transformation
مرحله High Level: یافتن و ساخت patternهای خاص و ساختن تصویر 3-بعدی که با بینائی انسان قابل مقایسه می باشد.
یکی از پارامترهای بسیار مهم در بینائی ماشین قابلیت real-time بودن پردازش هاست. چراکه یک ربات باید بتواند هرآنچه را توسط دوربین ها(چشم هایش) می بیند با سرعت بالا پردازش کند. لذا باید سخت افزارهائی را در این سیستم استفاده کرد که بتوانند به صورت real-time تصاویر را پردازش کنند. یکی از این سخت افزارهای پرسرعت FPGA می باشد که می توانید توضیحات تکمیلی را درخصوص استفاده از FPGA در مباحث پردازش تصویر، در مقاله ای با عنوان "
پردازش تصویر با FPGA" بخوانید.
